Schrijfster Iris Hannema over haar favoriete genre: Het reisverhaal


  • Home
  • Schrijverslab
  • Schrijfster Iris Hannema over haar favoriete genre: Het reisverhaal

Schrijfster Iris Hannema over haar favoriete genre: Het reisverhaal

Gepubliceerd op: 03-03-2020

Schrijfster en ghostwriter Iris Hannema reisde de hele wereld over. Ze schreef drie reisboeken. Vandaag vertelt ze ons waarom reisverhalen volgens haar de ultieme vertelvorm zijn.

Op haar achttiende al vond Iris het wel welletjes; dat volle, toch wat beklemmende sociale leven in Haarlem. Reizen wilde ze. Vijftien jaar lang reisde ze de verre én wijde wereld over voor o.a. National Geographic, NRC, Trouw, FD, HPdeTijd, Volkskrant en vele anderen.

Inmiddels bezocht ze meer dan 100 landen. Haar drie reisboeken kwamen uit bij uitgeverij De Arbeiderspers; memoires over stranddagen in Somaliland, liften naar Irak, wonen op onbewoonde atollen, het overschrijden van de datumgrens per vissersschip, ontmoetingen met koningen en koninginnen van eilanden in de Pacific en het overleven van een dodelijke cycloon.

Momenteel is ze met voorlopig reispensioen en gesetteld in de Franse Alpen in een stenen huis op duizend meter hoogte waar haar backpack op zolder ligt, maar altijd binnen handbereik. Ze werkt momenteel als vaste freelancer voor Trouw, recenseert boeken voor de Volkskrant en haar eerste jeugdroman verschijnt begin volgend jaar bij Singel Uitgeverijen.

Als ghostwriter voor Stijlfiguur schrijft ze boeken over uiteenlopende onderwerpen maar reisverhalen blijven haar favoriete genre, vandaag vertelt ze ons waarom:

Reisverhalen volgens Iris: De ultieme vertelvorm

'De ultieme vertelvorm van een levensverhaal is wat mij betreft het reisverhaal, een genre onvergelijkbaar met alle andere verhaalstijlen omdat het met al zijn vezels vastzit aan diepe zelfinzichten, levensveranderingen, extase en ontworteling.

Sinds ik in de Franse Alpen woon, in een afgelegen berghuis, realiseer ik me dat reizen en het schrijven van reisverhalen het waarachtigste is dat ik ooit in mijn leven gedaan heb. Alle levensfacetten komen erin samen en op iedere reis, na ieder reisverhaal, voel ik me weer als een legopoppetje op een nieuw kruispunt van mijn leven gezet.

Het lastigste aan reizen is de thuiskomst: hoe moeilijk het is om reisavonturen invoelbaar te maken voor het thuisfront. En precies dat is zo’n enorme toegevoegde waarde aan het geschreven reisverhaal: je hoeft niet meer alleen de hoogtepunten uit je reis te filteren, er een fastfoodreisverhaal van te maken, maar je kunt werkelijk de diepte ingaan en mensen kunnen het op hun eigen tijd tot zich nemen.'

Van onze redactie.